ഇത് ഞാന് ഈ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങി ആദ്യമായി എഴുതുന്ന പോസ്റ്റ് ആണ്. ബ്ലോഗ് സ്പോട്ടില് അക്കൗണ്ട് തുടങ്ങിയതിനു ശേഷം ഒന്ന് രണ്ട് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു, ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റ് ഇറക്കാന്. കാര്യം വേറൊന്നും അല്ല, വിഷയ ദാരിദ്ര്യം തന്നെ. വിഷയ ദാരിദ്ര്യം എന്ന് പറയുമ്പോള് കൂടുതല് കടന്നു ചിന്തികരുത് കേട്ടോ. ഞാന് ഒരു ചെറിയ തുടക്കക്കാരന് അല്ലെ.. വല്യ വല്യ വിഷയങ്ങളിലേക് ഇപോളെ തല കടത്തുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.
അങ്ങനെ ബ്ലോഗും തുടങ്ങി പ്രൊഫൈലും റെഡി ആകി ചുമ്മാ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് എന്ത് കൊണ്ട് എന്റെ കൂടുകാരെ കുറിച്ചും അവര്ക്കൊപ്പം ഉണ്ടാകിയ തമാശകളെ കുറിച്ചും എഴുതിക്കൂടാ എന്ന ചിന്ത മനസ്സില് പൊട്ടി മുളച്ചത്. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, എന്റെ ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും കൂടുതല് കൂടുകാരെ ഉണ്ടാകി തന്ന, ഒത്തിരി ഒത്തിരി നല്ല മുഹൂര്ത്തങ്ങള് സമ്മാനിച്ച, ഞാന് എന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ച ആ കാലഘട്ടത്തെകുറിച്ച് തന്നെ എഴുതാന് തീരുമാനിച്ചു (തന്നെയുമല്ല അതാവുമ്പോ ഇപ്പൊ കഴിഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഉള്ളു.. ഓര്ത്തെടുത് എഴുതാന് ഇച്ചിരി എളുപ്പവും ഉണ്ടാകുമല്ലോ :-) ).
പിന്നെ ഞാന് ആലോചിച്ചത് എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നാണ്.
ആ ചിന്ത അധികനേരം നീണ്ടു നിന്നില്ല. കാരണം, ഒരു ബ്ലോഗ് എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോ അത്യാവശ്യം, കൂടുകരുടെയെങ്കിലും 'ഹിറ്റ്' കിട്ടുന്ന വിഷയം വേണമല്ലോ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്. അങ്ങനെ 'ഹിറ്റ്' കിട്ടാന് സാധ്യത ഉള്ള മുഖങ്ങളെ പരതി ഞാന് എന്റെ മനസിനെ ഒരു മൂന്ന് നാല് വര്ഷം പിന്നോട്ടും പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് സമ ദൂരം തിരിച്ചു മുന്നോട്ടും കുറച്ചു നേരം കറക്കി നോക്കി.
ആ ചിന്ത അധികനേരം നീണ്ടു നിന്നില്ല. കാരണം, ഒരു ബ്ലോഗ് എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോ അത്യാവശ്യം, കൂടുകരുടെയെങ്കിലും 'ഹിറ്റ്' കിട്ടുന്ന വിഷയം വേണമല്ലോ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്. അങ്ങനെ 'ഹിറ്റ്' കിട്ടാന് സാധ്യത ഉള്ള മുഖങ്ങളെ പരതി ഞാന് എന്റെ മനസിനെ ഒരു മൂന്ന് നാല് വര്ഷം പിന്നോട്ടും പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് സമ ദൂരം തിരിച്ചു മുന്നോട്ടും കുറച്ചു നേരം കറക്കി നോക്കി.
പല പല മുഖങ്ങള് മനസ്സില് വരി വരിയായി, നിര നിരയായി വന്നു നിന്നു. അവര്ക്കിടയിലൂടെ അവരെയെല്ലാം വകഞ്ഞു മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഇതാ അവന് വരുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകള് വിടര്ന്നു. വിഷയ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ വിഷമവുമായി നിന്ന എന്റെ മുന്നിലേക്ക്, ഒരു ഒന്നൊന്നര മാസം കൂലിക്കാളെ നിര്ത്തി എഴുതിച്ചാലും തീരാത്തത്ര വീര ശൂര പരാക്രമങ്ങള് നടത്തിയിട്ടുള്ളവന്. തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ വ്യക്തി പാടവം കൊണ്ടും, പിന്നെ കൂട്ടുകാരായ ഞങ്ങളെ പോലുള്ള 'പഞ്ച പാവങ്ങളുടെ' ആത്മാര്ത്ഥമായ പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലമായും, ഞങ്ങള് തന്നെ നിര്മിച്ചു നല്കിയ മണ്ടത്തരങ്ങളുടെ രാജകൊട്ടാരത്തില് രാജ്യ ഭാരവും പേറി ഇരിക്കുന്നവന്. ആ രാജ്യം ആക്രമിച്ചു അവിടത്തെ കിരീടവും ചെങ്കോലും കൈക്കലാക്കാന് ആരും ശ്രമിച്ചതായി കേട്ടു കേള്വി പോലും ഇല്ല. കാരണം ഏല്ലാവര്ക്കും അറിയാം അത് നടക്കില്ല എന്ന്.
അതെ അവന് തന്നെയാണ് എന്റെ ആദ്യകാല ബ്ലോഗിങ് ജീവിതത്തിലെ കഥാ നായകന്.
അങ്ങനെ ഞാന് അവന്റെ അനേകായിരം മണ്ടതരങ്ങല്ക് ഇടയിലൂടെ ചുമ്മാ ഒന്ന് നടക്കാനിറങ്ങി. എല്ലാം ഒന്ന് ക്രോടീകരിക്കണ്ടേ. ഞാന് ആരുടെ മണ്ടതരങ്ങല്ക്കിടയിലൂടെ ആണ് നടക്കാനിറങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് ഇതിനോടകം മനസിലായി കാണുമല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാന് ഈ നടപ്പ് കഴിഞ്ഞു എപ്പോ തിരിച്ചെത്തും എന്നും നിങ്ങള്ക്ക് ഊഹിക്കാം. അവനെ നമുക്ക് പഴയ പേരില് തന്നെ വിളിച്ചാല് മതിയോ? അതോ വേറെ എന്തെങ്കലും വിളിക്കണോ? നിങ്ങളില് നിന്നും അഭിപ്രായങ്ങള് കമന്റുകളായി സ്വീകരിച്ചു കൊള്ളുന്നു.
(നിര്മല കോളേജിലെ 2007-2010 BCA - A തറവാട്ടില് നിന്നും പോയവര്ക്കും, വന്നവര്ക്കും, കഥാ നായകനെ വ്യക്തമായി മനസിലാക്കിയവര്ക്കും പങ്കെടുക്കാം)
 |
| ഓര്മ്മകളെയും കാത്ത്... |
Who is this hero?
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂee kadhayile nayakan aara enne njan parayilla.....................................................pakshe............oru clue parayam............avan oru "FINGER BREAK DANCER" aane pinne or "SAILOR IN THE OCEAN OF LOGIC"..........
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂis this that hero with great GRASPING POWER???
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂEzhuthi kure pazhakamayenkilum, Vayikan alpam vaiki poyi... Enthayalum aa Rajavinu thulyam aa Rajavu Mathram, Avan avante rajyam ipozhum pakarakkaranillathe nalla anthassayi bharikunnu. Athanavan.
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ